EUROPEES KAMPIOENSCHAP HWP gaat Europa in en verovert twee titels De promotie naar de Meesterklasse bracht onze vereniging in geheel onbekende echelons en schiep nieuwe verwachtingen van leden, bestuur en spelers zelf. Onder de bezielende leiding van FM Rini Duijn schreef een HWP-team zich daarom in voor een heus Europees kampioenschap: de European Chess Club Cup. Tekst Bart Gijswijt Niet alleen is dit een bijzonder leuk toernooi waar je met een paar vrienden de herfstvakantie kunt doorbrengen op een zonovergoten locatie, in dit geval Rhodos; de titels liggen er ook nog eens voor het oprapen. Dat zit zo: omdat het een officieel continentaal toernooi betreft, gelden bijzondere regels voor het verkrijgen van onder andere de FM-titel. Moet je je hiervoor normaal gesproken jarenlang als een kluizenaar aan de schaakstudie wijden (en dan nog); hier volstaat een score van 5 uit 7 in af), maar dat was de voorzitter van de Europese schaakbond die het repertoire van Gijswijt voor de gelegenheid duidelijk niet bestudeerd had. Hoewel alle tegenstanders tussen de vier- en vijfhonderd ratingpunten meer hadden, was coach Rini vooraf glashelder geweest: “We gaan hier niet met 6-0 verliezen, want dan hadden we net zo goed Adrie Pancras kunnen sturen!” Zo gezegd, zo gedaan, en Rini gaf zelf het beste voorbeeld. Nadat Bart, Babak, Chris en Collin al tamelijk geruisloos verloren hadden, bleek pas hoe goed Richard eigenlijk stond tegen Kirill Alekseenko, die met 2679 exact vijfhonderd ELO’s meer op de teller had. Vijfhonderd punten, dat is ongeveer het verschil tussen Lionel Messi en de reservespits van Jong Telstar, (“He is playing like Richard Rapport!”) en is dolgelukkig als hij na lange, lange strijd het halfje binnen heeft. Nog dichterbij komt Tim, want tegen Emre Can weet hij, met zwart nog wel, een gewonnen eindspel te bereiken: Rini-na-remise stukken en een smoezelig papieren kleedje eroverheen. De race is gewonnen na 39...b4 40.g6 b3 41.g7 Tg2, maar Tim zag ergens een spook, gaf zijn loper voor de witte vrijpion en maakte remise. Alsnog een bijzonder Nu kennen we FM Rini als een uiterst kalm persoon. Maar op Rhodos had hij toch last van een hinderlijke tic met zijn rechterbeen, waardoor eerdergenoemd kleedje werkelijk de godganse tijd aan het bewegen was. Babak zat er aan bord 2 als een standbeeld naast, letterlijk onbewogen, maar Bart aan 1 werd er knetter-gek van. Maar knap van Tim Lammens, wiens verbaasde blik na Barts winnende zet overigens nog tot een treffende imitatie door Rini leidde. Maar de mooiste uitkomst van Kleedjesgate was dat Rini daags erna gewapend met een rolletje Hansaplast van de lokale apotheek, en met toestemming van de toch strenge arbiters, het kleed vastplakte aan de onderkant van de tafel – een provisorische oplossing die steeds net lang genoeg standhield tot Rini klaar was met zijn partij. Dit ritueel zou zich dagelijks herhalen, zoals eigenlijk het hele toernooi zich als een soort Groundhog Day (om niet te zeggen: een herhaling van zetten) voltrok. ’s Ochtends deden de mannen van de HWP Hardloopgroep een rondje langs de boulevard, terwijl de rest alvast een copieus ontbijt naar
54 Publizr Home