ren met 7-1. Pat Mat verslaat de oudste Alkmaarse club met het kleinst mogelijke verschil en valt net buiten de prijzen: derde. Het scheelt niet veel of de successenreeks wordt bij de entree op KNSB-niveau verlengd. Omdat ook het aantal tweede klassen wordt uitgebreid (van drie naar vier) promoveren uit de acht derde klassen de nummers 1 en 2. In 3D eindigen Max Euwe Amsterdam 2, Caïssa 2 en HWP op twaalf punten. Eerstgenoemde kroont zich dankzij het hoogste aantal bordpunten (45½) tot kampioen. Caïssa 2 en HWP hebben er allebei 41, maar de hoofdstedelijke formatie wint de beslissingswedstrijd met 5-3 en gaat met haar stadgenoot mee naar de tweede klasse. In het derde seizoen als derdeklasser komt er een kink in de brieven - de laatste editie van de Ruif, het clubblad, verscheen in juni 2004 – en om niet in de digitale vergetelhoek te geraken wordt het papieren jaaroverzicht uitgebracht. Vincent Steemers en Willem de Ruig zijn de samenstellers en maken er met de bijdragen van een aantal clubgenoten een prachtige productie van. Bestuurslid Jeroen Schuil (met ‘externe competitie’ in zijn portefeuille) schrijft over het vlaggeschip onder de kop ‘Het Eerste: kleurloos seizoen perspectief voor de toekomst?’ Dat vraagteken mag later worden weggehaald, want het gaat inderdaad beter. Op de kleurloze zesde stek in 2005 volgen de vierde (tweemaal), derde en… eerste plaats in het seizoen 2008-2009. Taco Vrenegoor, Bart Gijswijt, René Duchêne, Otto Rubingh, René in ‘t Veld, Pieter de Jager, Max Merbis, tweedeklasserschap wordt HWP 1 een tiental. De 43 bordpunten in 2A (die veertien wedstrijdpunten opleveren) van Jaap de Jager, Bart Gijswijt, Max Merbis, Indra Polak, René Duchêne, Jan-Willem van Prooijen, Pieter de Jager, Jan Boekelman, Paul Lieverst, Rob Mulder, Cees Visser, Adrie Pancras, Paul Tuijp, Niels Bos, Marcel Hoogesteger en Jan Burggraaf samen leveren het kampioenschap op. De Haarlemse vereniging zit met de promotie naar de eerste klasse bij de, sportief gezien, beste dertig clubs van Nederland. “Waar was u zaterdag 25 april 2015?’’ vraagt voorzitter Paul Tuijp in het jaaroverzicht aan alle HWP’ers. Bij het Enschedese schaakgenootschap Max Euwe 2 zegevieren zijn toppers met minimaal verschil, terwijl de concurrenten MSV en VAS tegen elkaar gelijkspelen. Met een niet nodig en plachten de heren soms per fiets de avondlijke reis te ondernemen.’’ “Zie waar we nu staan’’, lees je een paar zinnen verderop. In dat seizoen 2014-2015 grijpt HWP 2 in de landelijke derde klasse E net naast promotie en is de club in de NHSB-competitie actief met liefst negen ploegen, waaronder drie viertallen. HWP zet Haarlem ook op de schaakkaart met het bekende AKN- en later Nova College-toernooi en het BDO-toernooi terwijl stadgenoot Kennemer Combinatie met het kampioenschap in de eerste klasse A terugkeert op ’s lands hoogste niveau. 1996: HWP 1 – VHS 2 kabel: degradatie. Herstel heeft plaats in het voorjaar van 2002 (promotie) en vanaf dat moment wordt HWP een zekerheid in de landelijke competitie. Aan het eind van het seizoen 2004-2005 introduceert de vereniging haar jaaroverzicht. De leden krijgen veel informatie via de website en de nieuwsPaul Lieverst, Sander Helsloot en Peter Beerens brengen HWP, mede door de 4½-3½ zege op concurrent De Waagtoren, weer een trede hoger op de nationale schaakladder. Na de uitbreidingen in de KNSB-competitie volgt een uitbreiding van het sterkste bondsteam, want na zes seizoenen punt voorsprong kan de vlag in top. Nogmaals de preses: “Ooit waren we het gezellige onderbondsclubje aan de Nieuwe Groenmarkt. In het beruchte peeskamertje op nummer 10 werden door het eerste team destijds verwoede gevechten geleverd in de 1e en soms zelfs 2e klasse van de NHSB. Voor uitwedstrijden was een TomTom ‘ Promotie is een kleine stap voor de pion, maar een grote sprong voor de Haarlemse schaakwereld!’ HWP wordt snel een stabiele eersteklasser en het grappige is dat het niet uitmaakt in welke eerste klasse het speelt. Goede klasseringen zijn er in 1B (de eerste twee seizoenen) en in 1A. In de vertrouwde omgeving van 1A, met de Noord-Hollandse nationale subtopploegen, begint de ploeg de huidige competitie (2024-2025) met een flinke nederlaag tegen Groninger Combinatie 2 en is HWP een van de drie verliezers in de eerste ronde. Maar een half jaar later zijn de bordjes duidelijk verhangen. Met drie punten voorsprong begint het in dezelfde omgeving – Denksportcentrum ’t Spaerne – aan de voorlaatste wedstrijd. De kater van 21 september 2024 wordt weggespoeld met een 5-5 gelijkspel tegen Assen, doch de concurrentie faalt geheel. De bitter maakt plaats voor champagne: HWP is meesterklasser. Een interessante vraag is waarom het dit seizoen wel lukt en in het recente verleden niet. HWP leek zelfs een beetje terrein prijs te geven: vierde in 2022, vijfde in 2023, zesde in 2024. De Haarlemse koploper telt liefst elf spelers die ook in de vorige competitie in dezelfde klasse schaakten en na zeven ronden nog op een degradatieplaats stonden. Is het de onderlinge concurrentie die de spelers sterker maakt, is het de opzet van de ‘interne’, is het de stijlvolle omgeving voor de clubavonden, zijn het de trainingen van Loek van Wely of zijn er bronnen voor het succes? Wat is het geheim van HWP? HWP Haarlem Jaarboek 2024/2025 55 FOTO: ARCHIEF DE BOER
56 Publizr Home