TOERNOOIEN Wijk aan Zee 2025 (vervolg) De tienkampen We gaan naar de tienkampers. 19 HWP-deelnemers en slechts een groepswinnaar: Valentijn Bezemer. Daar zal het vast aan gelegen hebben dat we maar drie verslagen ontvingen. Hans, Max en Korneel, bedankt daarvoor. We beginnen met Hans Huson: Verdreven naar de Distel Zat ik in 2024 nog op het balkon met fraai uitzicht op het schaakfeest in de grote zaal, dit jaar had het lot mij als tienkamper verdreven naar de Distel, een piepklein en benauwd bijzaaltje in de gang van de garderobe en de toiletten. Er was gedekt voor vier groepen: 37 man, drie vrouwen en een arbiter. Het voelde als een verbanning. Maar goed, zodra de gong geklonken heeft en de klokken lopen, verdwijn ik in mijn partij en laat de omgeving mij volkomen koud. De eerste dag begon al lekker met een afgetekende nul. Wordt het zó’n toernooi, dacht ik op weg naar huis in de trein. Niet dus, want vervolgens scoorde ik vijf halfjes op rij en kon ik op vrijdag na de rustdag zelfs mijn eerste zege boeken. De dag erna kreeg ik een punt cadeau vanwege de afwezigheid van mijn tegenstander. Zondag, de laatste dag, sloot ik in vertrouwde stijl af met een remise. Kortom, toch nog een derde plaats met als kers op de taart zo’n fantastische New in Chess ‘boekenbon’. Verwacht van mij geen uitputtende partijverslagen doorspekt met dubbele uitroeptekens of meelijwekkende vraagtekens. Een dagje schaken in de Distel vergt teveel energie om ook nog eens een fatsoenlijke analyse op tafel te leggen. Dat laat ik over aan een gedateerde versie van Fritz Chessbase. Koel en kil confronteert de engine mij met gemiste kansen, foute berekeningen en over het hoofd geziene winstwegen. Die ellende zal ik u besparen. Maar één ding staat vast: mocht Tata Steel volgend jaar nog bestaan, dan doe ik gewoon weer vrolijk mee met het Tata Steel Chess Tournament 2026. Nu al zin in. We vervolgen met Max Merbis: Bluf dan heeft hij door zijn betere structuur en actievere stukken voldoende compensatie, maar meer ook niet. Dat was allemaal niet nodig, ik speelde wat lafjes het matige 10…b6, maar hield het nog wel remise. In het tweede geval hoefde mijn tegenstander niks uit te leggen. In deze stelling zijn we nog maar zes zetten onderweg, en hij smeet met enig aplomb 6…Db6 op het bord. Nu begrijp ik ook waarop deze variant recentelijk in blitz-potjes op het internet wordt gespeeld. Wit zou hier kunnen denken, ha, ik win een kwaliteit en het is klaar, en dan heeft hij gelijk, maar niet zoals hij zou willen. 11.Pxa8 Lb4+ 12. Ke2 Dxe4# Tata 2025 zit er weer op, geen makkie voor een jongere oudere in de tweede groep van de tienkampen. Daar word je serieus genomen, zoals blijkt als iemand langs z’n neus weg zegt dat ie in de database een partij van me uit 1972 vond. Geen ruimte voor bluf, zou je zeggen, maar zo werkt het niet helemaal. Zelfs twee keer niet. In de laatste ronde speelde ik met zwart tegen Alje Hovenga en na tien zetten stond het zo En dan kijkt je tegenstander je aan met een blik van ‘Eat this!’ en gaat een wandelingetje maken. Alje heeft zojuist 10.Lg2 gespeeld en ik snapte er niks van. Er is een gat op d3, dus wat is er tegen 10…Pdb4. Na het min of meer gedwongen 11.d4 kan zwart (minstens) een pion winnen door steeds maar op d4 te slaan met de vork Pc2+ achter de hand. Het leek me onvoorstelbaar dat hij deze overbekende truc had gemist. Na afloop gaf hij ruiterlijk toe: ik wilde de opening snel spelen en het was pure bluf. Trouwens, in deze stelling kan wit na d4 de pion geven, dames laten ruilen en 44 HWP Haarlem Jaarboek 2024/2025 Dit verraste me volkomen en dat is vreemd als je een goed bestudeerde kast vol schaakboeken hebt, en de meeste gaan nog over openingen ook. In plaats van Db6 ‘kende’ ik nog wel 6… a6!?, waarna wit na 7.Pxb5 axb5 8.Txa8 Lb7 weliswaar een kwaliteit wint, maar niemand echt begrijpt hoe het nu verder moet. De damezet is héél provocerend en vraagt om een weerlegging. Wat kan zwart nog doen na 7.Pd5 Dc6 8.Lf4? Geheel in stijl van de opening moet dan wel 8…e5, maar na 9.Lxe5 dreigt nog steeds het schaakje op c7. Zwart heeft nu wel een truc: 9…Pd7 10.Pc7+ Kd8 Ook hier was ik weer de chicken en speelde 7.Pf3. Maar vervolgens deed ik wel goeie zetten, namelijk snel verder ontwikkelen, rokeren, b3 spelen en na 17.f3 kon ik tevreden de balans opmaken. Wit heeft de pion terug, loperpaar, mooi wit paard en compacte structuur. En beter nog, de stelling speelde zich vanzelf, de d-pion liep gewoon naar de overkant. Denk niet dat mijn Roemeense tegenstander een koekenbakker was. Dit was zijn enige nederlaag en hij werd netjes tweede in de groep. Voor mij was het de enige overwinning. Soms moet zelf je ook eens proberen wat te bluffen. En we sluiten af met drie partijen van Korneel Joppe in willekeurige volgorde: Tata-hersenspinsels van een 1700-speler In 2019 heb ik met zwart een partij tegen Rob Mulder gespeeld
45 Publizr Home