j g Faber aan dat de teams door hen gemaakt werden. Lachend zei ik nog: ‘Oh, dus er is zelfs een kans dat ik met Loek wordt gepaird.’ ‘Dat zou kunnen’, zei Roel. Veel mensen weten inmiddels wel waar dit naartoe gaat. De indeling werd gedeeld op WhatsApp. Ik begon onderaan de lijst te kijken en zag nergens mijn naam, totdat ik helemaal bovenaan kwam en “Loek & Tom” zag staan. Op dat moment kijk ik op en zie ik Roel naast Loek staan, lachend naar mij wijzend. Mijn eerste gedachte was: “What the fuck.” Daarna: “Dit is wel héél erg gaaf” en “Fuck, nu moet ik wel mijn best gaan doen.” Sorry voor mijn taalgebruik, maar gezien de omstandigheden vond ik het best gepast. Het was echt waar: ik zou de hele avond Hands & Brains spelen met Loek van Wely. Degenen die het verslag van die avond hebben gelezen, weten al dat Loek en ik onze groep hebben gewonnen. Je zou dus kunnen zeggen dat het een geslaagde de wedstrijd in remise. Loek en Tom avond was en dat ik er heelhuids doorheen ben gekomen. Dat klopt! Maaaar… wat in dat verslag niet werd benoemd, is hoe de eerste partij verliep. Mijn zenuwen waren behoorlijk aanwezig toen die eerste partij spanning ikzelf voelde. Blijkbaar werd dat zóveel dat ik alleen nog maar naar het centrum staarde en niet zag dat onze tegenstanders hun dame lieten hangen. Helaas noemde ik een stuk dat die dame niet kon slaan, waarna onze tegenstanders hun dame ‘ Maaaar… wat in dat verslag niet werd benoemd, is hoe de eerste partij verliep’ begon. Ik begon als Brains en hield mezelf voor: “Gewoon niks geks zeggen, dan lost Loek het vast wel op.” Dat ging prima, totdat we een vrij druk centrum kregen met veel spanning. En hoe meer spanning op het bord, hoe meer 30 HWP Haarlem Jaarboek 2025/2026 meteen weghaalden, en ik pas inzag wat ik had gedaan. Nou, ik kan je zeggen: dan zak je wel even door de grond. Ik ben geen meester, maar ook ik laat niet vaak een gratis dame aan me voorbijgaan. En natuurlijk moet zoiets dan nét gebeuren wanneer je met Loek van Wely speelt. Misschien kun je zelfs zeggen dat het juist kwam ómdat ik met Loek speelde. Gelukkig kon hij erom lachen en wonnen we de partij alsnog. Het voordeel was dat daarmee meteen het ijs gebroken was en ik vanaf dat moment iets meer kon ontspannen. Loek van Wely is ook maar gewoon een mens, en toevallig een heel aardige. Ondanks mijn blunder heb ik een fantastische avond gehad. Inmiddels mag ik hem zelfs als mijn mentor beschouwen (zijn woorden!) en ben ik sindsdien – met een beetje hulp van Roel Donker – zo’n tweehonderd ratingpunten gestegen. Wat een avondje Hand and Brains allemaal wel niet met je kan doen… Tekst Roy Schimmel Ik wilde weer op zaterdag spelen en Rob Duijn heeft me uiteindelijk naar H.W.P. overgehaald. Intern speelde ik afgelopen seizoen in groep B en extern in het team van Adrie Pancras (helaas net geen kampioen geworden). De competitie in groep B Twee Keijzer partijen tegen Bart Stam en Ben de Jong (beide remise) gingen vooraf aan de eerste competitiewedstrijd in groep B tegen Tom Swartjes. Een Italiaanse opening waarbij Tom snel daarna de fout in ging. Er volgde een koningsaanval die hij niet meer kon verdedigen. Een bliksemstart van het seizoen. De tweede ronde van groep B was tegen Rens Zuiderveld. Rens speelde met wit heel goed en ik kwam eigenlijk niet in de wedstrijd. Na wat gemiste kanDe derde ronde was tegen een Bloemendaalse clubgenoot. Martien speelde met wit het loper-pionspel. Ik weet dat Martien veel tijd besteedt aan de theorie en gecoacht wordt door een goede speler (naam even niet bekend). De standaardzetten in de opening zijn hem dus bekend, vandaar dat ik voor een andere opzet met zwart koos. Vlak na de opening maakte Martien een fout, wat hem direct de wedstrijd kostte. De vierde ronde was tegen Edwin Gozeling. Ook hier een Italiaanse opening. Edwin verloor na de opening al snel een stuk dat hij niet meer terugzag. Dan de vijfde ronde tegen Cees Visser. Ik verwachtte met zwart een zware wedstrijd. Cees is een heel goede speler. We stonden beiden met hetzelfde aantal g p soort Konings-Indische stelling in de voorhand op het bord, waarbij ik mijn zwarte pionnen op f5 en e5 plaatste en koos voor een plan met De8, h5 en de loper naar h3. Cees zat niet lekker in de wedstrijd en koos voor een verkeerd plan op de damevleugel. Na twintig zetten was de wedstrijd afgelopen en mocht ik een punt noteren. De zesde ronde speelde ik met wit tegen Chris Rensink. Ik kwam met wit sterk uit de Siciliaanse opening en drong zwart snel terug de verdediging in. Op de 21e zet offerde ik op h7 m’n loper en drie zetten later was de overwinning een feit. In de zevende ronde speelde ik tegen Adrie Pancras. Vooraf wilde ik eigenlijk snel remise. Ik wilde niet winnen (of verliezen) van de coach (klinkt heel vreemd misschien) maar dat had ik me simpelweg voorgenomen. g Nog twee ronden te gaan. In ronde 8 speelde ik met wit tegen Jos Broersen. Ook hier met wit een Italiaan. Jos koos voor een verkeerd plan en vanaf de 16e zet marcheerde ik de zware stukken naar voren (aanvalluh!), zette een prachtige koningsaanval op die (weliswaar te vroeg) op de 20e zet al een punt opleverde. In de laatste ronde speelde ik tegen m’n teamgenoot Michael Kubbenga. Michael zet z’n partijen altijd rustig op. Geen rare dingen. Gewoon ontwikkelen. Michael koos met wit voor de afruilvariant in het Slavisch. De partij ging lange tijd gelijk op, totdat Michael speculatief ging spelen en verkeerd gokte. Op de 26e zet leverde dit de winst in poule B op. 8 uit 9 met twee remises is een mooie winst van groep B. Volgend seizoen zal het zwaar worden, maar ik ga uiteraard graag de uitdaging in groep A aan. ‘ De partij ging lange tijd gelijk op, totdat Michael speculatief ging spelen en verkeerd gokte’ HWP Haarlem Jaarboek 2025/2026 31
31 Publizr Home